Dat blijkt uit gegevens die brancheorganisatie ANVR vrijdag 19 maart verstrekte. “We denken dat mensen net zoals vorig jaar ook nu weer later gaan boeken en misschien wel wachten, tot er nog wat meer leuke aanbiedingen zijn,”denken de reisexperts.

Procentje lager
Tot begin maart lag het totale aantal boekingen voor pakketreizen een procent lager. Boekingen voor vliegreizen springen er uit, want die staan drie procent hoger zijn dan in dezelfde periode vorig jaar.

De verre vliegbestemmingen staan 11 procent in de plus, de Europese stijgen één procent. “Maar in verhouding zijn er veel meer vluchten naar Europese bestemmingen”, relativeert de woordvoerster van de ANVR.

Turkije plust
Van de mensen die al een vakantie hebben geboekt, heeft meer dan de helft (51 procent) een vliegvakantie geboekt. Bij de vliegvakanties wint Turkije verder aan populariteit. Voor dat land zijn 11 procent meer vakanties geboekt. Zowel Griekenland als Spanje, de nummer twee en drie, staan 6 procent in de min.

Alleen vliegreizen en cruises noteren tot nu toe een plus, maar de cruisemarkt is nog steeds relatief klein in aantallen. Autovakanties, bus- en treinreizen, de vakanties voor de grote massa, staan allemaal in de min.

Eigen land
De boekingen voor autovakanties lopen 5 procent achter ten opzichte van de boekingen tot begin maart vorig jaar. Frankrijk, de populairste bestemming loopt 11 procent achter, nummer twee Italië 11 procent. “Maar de boekingen voor autovakanties in eigen land zijn op dit moment 18 procent hoger,” meldt ANVR.

De Slag om Gallipoli duurde bijna een jaar en eiste talloze doden, zowel Turken als geallieerden. Tijdens de herdenking van de slachtoffers bezocht premier Erdogan de begraafplaats in Gallipoli. In Turkije wordt de slag gezien als de grootse overwinning van het Ottomaanse Rijk tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Slag om Gallipoli
Tijdens de Eerste Wereldoorlog sloten de Turken zich aan bij Duitsland. Ze waren op dat moment net bevrijd van de Britse overheersing en zagen de samenwerking van de Britten met buurland Rusland met lede ogen aan. Ze besloten daarom steun te zoeken bij de Duitsers. De Russen verklaarden hen vervolgens de oorlog.

De Britten hadden in 1914 grote interesse in de Dardanellen, een zeestraat tussen Europa en Klein-Azië. Ze hoopten zo een gemakkelijke doorgang te krijgen naar hun bondgenoot Rusland. Bovendien wilden ze een derde front vormen om de Duitsers te verslaan. Enige probleem was dat zowel de Britten als de Russen geen mannen meer hadden om de zeestraat, en uiteindelijk Turkije in te nemen. Ze hadden alleen nog zeeschepen in voorraad. De Britse minister van oorlog, Lord Kitchener, verwachtte dat de Turken zo zouden schrikken van de Britse vloot dat ze op de vlucht zouden slaan. De Britten waren onvoldoende voorbereid. De bevelhebber van de aanval, generaal Hamilton, had geen kennis van het gebied en de communicatie tussen de groepen was zo slecht dat de Turken precies op de hoogte waren van de Britse plannen en klaar stonden bij de aanval. De Turken bevonden zich in het heuvelachtige landschap op een perfecte positie om de aangemeerde militairen tegen te houden.

Op 18 maart 1915 vielen de Britten aan met achttien slagschepen. Deze werden door de Turken verwelkomd met granaten en mijnen en de actie werd afgeblazen. Op 23 april kwam de grote aanval. Op verschillende plekken werden militairen afgezet van Britse, Franse troepen en de ANZAC, de gezamenlijke legereenheid van Australië en Nieuw-Zeeland. Omdat die punten strategisch en logisch waren, stonden ook daar de Turkse militairen de geallieerden al op te wachten.

De geallieerden bleven ondanks de tegenstand maandenlang proberen Turkije binnen te trekken, maar kwamen meestal niet verder dan het strand. Ondanks de herhaaldelijke verzoeken van generaal Hamilton weigerde Kitchener de troepen terug te trekken. Toen Hamilton het helemaal niet meer zag zitten werd hij vervangen door generaal Monroe. Omdat deze geen versterkingen kon krijgen, wilde ook hij zich terugtrekken. Kitchener besloot daarop een bezoek te gaan brengen aan het slagveld waar inmiddels duizenden manschappen waren gesneuveld. Na het zien van het slagveld besloot ook hij dat het beter was de troepen terug te trekken. Dat gebeurde eind 1915 in het geheim.

Tijdens het verzet van de Turken speelde Atatürk een belangrijke rol als aanvoerder van de Turkse reservetroepen. Hij hield onder meer de ANZAC tegen toen die al tamelijk ver landinwaarts waren getrokken. Atatürk richtte in 1923 de moderne staat Turkije op en was tot zijn dood in 1938 president.

Bron: http://historiek.net/index.php/201003203068/actueel/actueel/turkije-herdenkt-slag-bij-gallipoli.html

”Het emancipatieproces in ons gezin danken wij aan een moeder in de vleesverwerkende industrie die contact had met de buitenwereld en die haar eigen geld verdiende.” Albayrak wil weer in de Kamer. Ze heeft zich kandidaat gesteld voor de Tweede Kamerverkiezingen, zo meldde ze woensdag.

Vier jaar geleden stond ze nog tweede op de lijst, achter toenmalig lijsttrekker Wouter Bos. In het kabinet werd ze voor de PvdA staatssecretaris van Justitie. Albayrak kwam in 1998 voor het eerst in de Kamer

De tempel in Turkije werd in 1986 voor het eerst ontdekt. Een boer vond toen in de modder van zijn akker een beeldje. Sinds die tijd zijn archeologen voortdurend op zoek naar nieuwe aanwijzingen en werd onder meer de fundering van de tempel blootgelegd. Ook vond men er gravures met daarop varkens, vossen, slangen, reekalfjes en mensen zonder hoofd.

In 1995 startten de Duitsers met het opgraven van de tempel. Sinds 2005 heeft Turkije zelf de touwtjes in handen. Archeologen maakten gisteren bekend dat ze de leeftijd van de tempel met zekerheid kunnen vaststellen. Het is nog onbekend wie de tempel bouwde.

Volgens het Duitse weekblad Der Spiegel heeft de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan hen daar opgeroepen niet te integreren in het land waar ze wonen, maar juist politiek actiever te worden.

Het CDA wil van de demissionair ministers Eimert van Middelkoop (Integratie) en Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) weten of er ook (Turks-)Nederlandse politici bij betrokken zijn geweest.

Stichting Mystiek speelt hierop in en nodigt deze veelbelovende zanger/arrangeur uit voor een concert in Deventer Schouwburg. Op 4 april 2010 kunnen zijn fans getuige zijn van het eerste, maar ongetwijfeld niet het laatste optreden van multitalent Mustafa Ceceli in Nederland.

Het leven van de in Ankara geboren Mustafa Ceceli staat al vroeg in het teken van muziek.
Op 6-jarige leeftijd raakt hij in de ban van keyboard en mag op les. Zijn muziekleraar onderkent het aangeboren talent van Mustafa en adviseert hem later keyboardspeler te worden. Op aanraden van zijn ouders, combineert hij het lyceum en zijn studie diergeneeskunde aan de universiteit van Ankara, met lessen in muziek.

Tijdens zijn studietijd speelt Mustafa Ceceli keyboard in een door hem opgericht bandje. Ook neemt hij deel aan het door de TRT (nationale radio en tv van Turkije) georganiseerde project ‘Zomerconcerten’.
Na drie jaar verruilt Mustafa Ceceli de universiteit van Ankara voor die van Istanbul, waar hij economie studeert. Zijn eerste stap op de ladder van een professionele muziekcarrière zet hij als achtergrondzanger in de Nukhet Duru en Cenk Eren Band. Bij de productie van hun album komen niet alleen de zangkwaliteiten van Mustafa Ceceli aan de oppervlakte, hij blijkt tevens een begenadigd arrangeur.

Deze gave blijft onder gevestigde Turkse artiesten niet onopgemerkt; al gauw vraagt een grote ster als Kenan Doğulu hem voor het arrangement van zijn hit Aklım Karıştı. Niet veel later valt hem de eer ten deel door Sezen Aksu te worden ingelijfd bij de hofhouding van deze ongekroonde koningin van de Turkse muzikale wereld. Voor haar arrangeert hij onder meer de tophit Gidemem.
De naam Mustafa Ceceli is hiermee voorgoed gevestigd en hij besluit zelf een aantal singles op te nemen.

Met groot succes; de nummers Karanfil, Limon Çıçekli en Unutamam blijken grote hits en bezorgen hem diverse prijzen. Zijn debuutalbum staat op stapel, hij wordt in binnen- en buitenland uitgenodigd voor concerten. Een ster is geboren!

Concert: Mustafa Ceceli

Datum: Zondag 4 april 2010

Aanvang: 20.15 uur

Locatie: Deventer Schouwburg

Rang 4 € 22,50
Rang 1-2-3 € 27,50
Golden Seats € 35,00 [eerste 2 rijen]

Verkooppunten:

- Deventer Schouwburg / W. www.deventerschouwburg.nl / T. 0570 683 500 [Rang 1-4]

- Verkooppunt: EMGCOM / A. T. G. Gibsonstraat 11, Deventer / T. 0570 785 242 [Golden Seats]

Informatie:
Stichting Mystiek
Postbus 20642
1001 NP Amsterdam
Tel 020 694 27 04
www.stichtingmystiek.nl
info@stichtingmystiek.nl

Toch zit Sinan Efe, bedenker en organisator van het Turkse filmfestival, er ontspannen bij. Waarom een ATFF? ‘Omdat film echt ingebakken zit in de Turkse cultuur,’ steekt Efe enthousiast van wal, ‘al vanaf z’n vroegste ontwikkeling speelt de cinema een belangrijke rol in Turkije.’

Hoogtepunt lag in de jaren zestig, toen er in de hoogtijdagen van Yesilçam (het Hollywood van Turkije) jaarlijks zo’n 200 tot 300 Turkse films geproduceerd werden, die in de meer dan tweeduizend bioscopen draaiden. Door de opkomst van de televisie daalde het bioscoopbezoek en na de militaire coup in 1980 zakte de populariteit van de Turkse film nog verder in.
Gelukkig is er in de laatste tien jaar een kentering gaande, volgens Efe. ‘Een enorme opleving waardoor er weer fantastisch mooie films worden gemaakt.’

Tegenwoordig bestaat het aanbod in Turkse bioscopen voor de helft uit Turkse produkties (zo’n tachtig in 2009). Efe: ‘De Turkse film doet het in Turkije stukken beter dan de Nederlandse film in Nederland.’ En hoewel het aanbod in eigen land vooral commerciële kaskrakers betreft, genre romantische komedie of keiharde actiefilm, breekt ook de Turkse kwaliteitsfilm onmiskenbaar door, ook in Europa. Al heel wat Turkse produkties zijn geregeld in de prijzen gevallen. Uzak van regisseur Nuri Bilge Ceylan werd in 2003 in Cannes bekroond, Gegen die Wand van de Duits- Turkse regisseur Fatih Akin won de Gouden Beer en zeer onlangs ontving de film Bal (Honing) van Semith Kaplanoglu ook diezelfde Berlijnse filmfestivalprijs.

Turkse identiteit
In Nederland zijn Turkse films vast programmaonderdeel van de Pathébioscopen in vijf grote steden. Efe: ‘Niet bekend bij de meeste Hollanders, want de marketing is via Turkse media, satellietzenders en lokale krantjes helemaal gericht op de 400.000 Turkse Nederlanders die hier wonen.’ Het zijn commerciële avonturenfilms als Recep Ivedik III , of lach-of-ik-schiet-comedies als Eyvah Eyvah en de zalen zitten vol. Het soort films dat totaal niet interessant is voor Nederlanders, weet de festivalorganisator, die het betreurt dat de distributie van Turkse kwaliteitsfilms veel te wensen overlaat. Ook daarom dit filmfestival.

Efe: ‘We willen proberen om de betere Turkse films structureel in de Nederlandse filmtheaters te gaan programmeren.’ Waarbij hij niet op die 400.000 Turkse Nederlanders mikt, maar op de (grote) groep filmliefhebbers die ons land telt. Efe: ‘Deze films doen in kwaliteit niet onder voor Spaanse of Italiaanse producties, die hier veel vaker te zien zijn. Met het ATFF willen we dat onder de aandacht brengen.’

Tijdens het driedaagse festival zullen vijftien recente films van jonge Turkse filmmakers te zien zijn, waaronder vier films van regisseur Çagan Irmak (zie hiernaast), die tevens guest of honour is. In paneldiscussies onder leiding van schrijver/publicist Õzkan Gölpinar, buigen filmmakers uit Nederland (onder meer Karim Traïdia en Meral Uslu), Turkije en Duitsland zich over de vraag wat de Yeni Türk Sinemasi, de Jonge Turkse Cinema beweegt. Daarbij zal het ongetwijfeld gaan over de zoektocht naar identiteit, het centrale thema van de Turkse arthousefilm. Dat wordt verbeeld door tegenstellingen, vaak die tussen stad en platteland, tussen generaties.

Doordat politiek en de staat als onderwerp lange tijd taboe waren, is de Turkse identiteit een zwaar beladen en niet eenduidig begrip. De jonge Turkse cineasten interpreteren traditionele Turkse thema’s en zij doen dat op eigen wijze. Voor niet-ingewijden niet altijd te begrijpen, reden waarom Nederlandse filmrecensenten soms andere elementen in een film waarderen dan hun Turkse collega’s.

Efe: ‘Het is wel altijd authentiek. Door middel van deze films kan de kijker iets leren over de landsaard, de cultuur. Wij hopen met het ATFF iets te veranderen aan het stereotype beeld van de Turk zoals de gemiddelde Nederlander dat heeft en dat is gebaseerd op de Turken die hier wonen. Maar die zijn bijna allemaal afkomstig van het platteland. En een inwoner uit Staphorst is toch ook niet representatief voor de Nederlander?’

Bron: http://www.cinema.nl/artikelen/5978833/turkse-cinema

“Het is een plek die in feite nergens op de kaart staat, maar op slechts vier uur vliegen ligt. Met authentieke dorpjes, prachtige stranden én goedkoop”, zegt Corendon-directeur Atilay Uslu in het dagblad.

De Turkse Republiek van Noord-Cyprus ontstond in 1974 na een Turkse invasie. In tegenstelling tot het Griekstalige zuiden behoort het gebied niet tot de Europese Unie.

Uslu rekent niet op problemen bij het opstarten van rechtstreekse vluchten naar de gevoelig liggende bestemming vanaf Schiphol. Mocht dat wel het geval zijn, dan overweegt Corendon de vluchten uit te voeren met een korte stop in het Turkse Antalya.

Turkije onderhandelt sinds 2005 met de EU over een mogelijk toekomstig lidmaatschap van de EU. Ondanks herhaaldelijk aandringen door de EU weigert Turkije nog steeds om zijn havens te openen voor EU-lidstaat Cyprus en weigert het land de Grieks-Cypriotische regering te erkennen.

Füle brengt maandag en dinsdag een tweedaags bezoek aan Turkije en ontmoet daar minister van Buitenlandse Zaken Ahmet Davutoglu, de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan en minister Egemen Bagis van Europese Zaken. Dinsdag heeft hij in Istanbul een ontmoeting met Turkse zakenmensen.